Τετάρτη, Ιουλίου 01, 2009

Δύσκολη νύχτα

Δεν έχω ζήσει πιο δύσκολη νύχτα. Απόψε, αφού έπαιξε με την καρδιά μου και το μυαλό μου, έπαιξε και με τη συνείδησή μου.
Ήταν, όπως κάθε βράδυ, τύφλα(Είχα σταματήσει να γράφω, εδώ και καιρό, γιατί δεν έβρισκα παρηγοριά ούτε στο γράψιμο, πλέον). Απόψε, αφού προηγήθηκαν όλα τα υπόλοιπα ("έμαθα για ένα κορίτσι που γνώριζα, που πέθανε από καρκίνο και στεναχωρέθηκα", "τι έχεις, τι σου χω κάνει, δεν έχω κάνει τίποτα", "άσε με να φύγω, σε βαρέθηκα", αποφάσισα να την αφήσω να φύγει. Της ζήτησα τα κλειδιά του σπιτιού και, με φωνές και ουρλιαχτά, της είπα να μ΄ αφήσει ήσυχο.
Δεν κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Έμεινε εκεί, προφανώς καταλαβαίνοντας, μέσα στο μεθύσι της, ότι δε θα ΄βρισκε καλύτερα.
Όταν φθάσαμε στο σπίτι όμως, αντίθετα με ό,τι έκανε εννιά χρόνια τώρα, άφησε τα κλειδιά έξω από την πόρτα κι έφυγε.
Την πήρα στο τηλέφωνο και τη ρώτησα για τα γατιά της. "Πέτα τα", είπε, για δυο γατιά που τα ανάθρεψε από νεογέννητα και είναι, πλέον, 13 και 14 ετών. Κάτι έσπασε μέσα μου. Αν αδιαφορούσε, πλέον, για αυτές τις ψυχούλες, ήταν φανερό ότι δεν έδινε δεκάρα για ΄μένα. Κι ύστερα έφυγε.
Ανακουφίστηκα. Είπα ότι, ίσως, είχε τελειώσει ένα μαρτύριο εννέα χρόνων. Όμως ήταν τότε που είχε αποφασίσει να παίξει το τελευταίο χαρτί: Να χτυπήσει την ανθρωπιά και τη συνείδησή μου.
Με πήρε τηλέφωνο.
"Με άφησες από έξω", μου είπε.
"Ήταν επιλογή σου", της είπα.
"Μου πήρες τα κλειδιά"...
"Τα κλειδιά τα άφησες κι έφυγες".
"Τι κάνουν τα γατιά μου";
"Εδώ είναι".
"Με άφησες απέξω"...
"Γιατί δε χτύπησες να σ' ανοίξω";
"Χτύπησα το Α2".
"Δεν υπάρχει τέτοιο διαμέρισμα στην πολυκατοικία. Δε χτύπησες πουθενά".
...
"Θες κάτι";
"Να με κάψετε..."
Ανατρίχιασα. Καταλάβαινα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει κακό στον εαυτό της, αλλά η απειλή της ήταν αρκετή για να με κάνει να γεμίσω τύψεις. Κι αν, πάνω στο μεθύσι της, πάθαινε κάτι;
Εκεί πόνταρε. Της είπα ότι, σε 5 λεπτά, θα άνοιγα την πόρτα της εισόδου. "Είμαι μακριά", μου είπε. Λίγο αργότερα ήταν εκεί...
Δυστυχώς, πλέον δεν πατάει μόνον στην αγάπη μου, ή στην ανθρωπιά μου. Πατάει, βάναυσα και πάνω στη συνείδησή μου. Και το ξέρει ότι αυτό είναι κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει πάνω μου.
Σκατά. You can't teach new tricks to an old dog. And I'm a very old dog. I'm allways 46... We leave together for nine years. The nine all years...
Τελικά, εγώ θα πεθάνω πρώτος. Εξάλλου, είμαι μεγαλύτερος.

9 σχόλια:

krotkaya είπε...

Τάκι, έλεος.
Σήκω φύγε πια!
Νομίζω το έχω ξαναπει. Δεν έχει μόνο εκείνη πρόβλημα. Απλά το δικό της είναι πιο ευδιάκριτο.
Υπάρχουν ειδικοί για τις περιπτώσεις και των δυο σας. Αν εκείνη δεν θέλει να σωθεί, εσύ προλαβαίνεις ακόμα.

ria είπε...

σήκω και φύγε!

στο ξαναέγραψα, φύγε, μόνο έτσι εσύ τουλάχιστον θα σωθείς.

σε χρησιμοποιεί και το ξέρεις και δεν κάνεις κάτι.


φύγε, φύγε φύγε μακριά.

ένα βραδυ που θα είναι έξω, πάρε τα πράγματά σου και φύγε. αλλαξε κινητό και εξαφανίσου. πήγαινε διακοπές και να μη σε βρει. πίστεψέ με, θα επιβιώσει. εσύ δε θα τα καταφέρεις αν μείνεις μαζί της!

maya είπε...

λυπάμαι απίστευτα .
για σένα .
δεν θέλω να πω τα ίδια .
κάπου όμως πρέπει να σε αγαπήσεις πάλι .
αλλοιώς δεν γίνεται .

καλημέρα μας
χχχχχχχχχχχχ

Αθανασία είπε...

Καλησπέρα Τάκι και...ρε παιδάκι μου...ρε παιδάκι μου...καλά μωρέ ε, και με συγχωρείς που σου μιλάω έτσι..αλλά...καλά μωρέ έχεις τζαζέψει τελίως πιά;;;τι ειν αυτές οι αηδίες που γράφεις (μιλάω για αυτά που γράφεις στο τέλος).....αλλά όσο να ναι σε καταλαβαίνω...κατά κάποιο τρόπο κι εγώ τα ίδια τραβάω,(με το μλκα τον πρώην μου εννοώ)....ο οποίος παρεπιπτόντως έχει αρχίσει ξανά τα ίδια (εννοώ τις περίεργες,αναπάντητες κλπ,κλπ...)θα σου πώ όμως κάτι,εγώ ίσως την έχω πολύ πιό άσχημα,από σένα και θα σου πώ το γιατί,και πριν μου πείς φίλε ότι τι μλκίες είναι αυτές που γράφεις κλπ,κλπ...διάβασε πρώτα το σκεπτικό μου....καταρχήν την έχω άσχημα επειδή αυτό όσο και να λέει κάποιος ότι είναι γελίο,(που δεν είναι)..είναι ίσως ότι πιό ψυχοφθόρο μπορεί να σε παίρνει κάποιος καθότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ,ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ Δ ΕΝ ΠΡΟ ΚΕΙ ΤΑΙ ΠΟ-ΤΕ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟΥΣ ΠΕΙ ΟΚ;;...Δ ΕΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ Δ ΕΝ ΤΟΝ ΕΧΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ,ΓΙΑΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΙΣΕΙΣ,ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΣΟΥΡΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΝΑ ΕΚΤΟΝΩΘΕΙΣ,ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ..ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΤΑΡΑΧΗ ΕΤΣΙ..;;;ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΜΕΡΙΜΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΤΣΑΚ,ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΕ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΙΣ Δ Ε ΜΙ ΛΑ ΕΙ....Ε,ΚΑΙ ΚΕΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙΣ ΕΝΑ ΤΑΡΑΚΟΥΛΟ,ΣΟΥ ΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΤΗΛ ΧΙΛΙΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΙΑ,ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΗ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ ΜΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΣΟΥ...ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ,ΕΝΑ ΜΗΔΕΝΙΚΟ...ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΕΜΠΑΙΖΕΙ ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ,ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΙΟ ΗΛΙΘΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΚ;;ε,νομίζω δεν είναι λίγα αυτά... έτσι;;δεν αντιλέγω ότι και αυτό που τραβάς εσύ ναί,είναι το μαρτύριο του αιώνα..έτσι;;...αλλά θεωρώ φίλε ότι το χειρότερο μαρτύριο που θα μπορούσαν να σου κάνουν είναι αυτό,να βάλουν κάποιον να σε παίρνει στο κντό,τηλ και να μ η μι λά ει....οκ;;;δε φαντάζεσαι πόσο ψυχοφθόρο είναι... τι κάνω εγώ;;τίποτε..απλά προσπαθώ όσο μπορώ να συγκρατηθώ να κρατήσω τα νέυρα μου,γιανά μη καταλήξω στο ψυχιατρίο στο τέλος αυτό...δε ξέρω για πόοσο ακόμη θ αντέξω αυτό το βιολάκι φίλε...η υπομονή μου έχει αρχίσει ήδη και εξαντλήται πολύυυ επικίνδυνα...και δε ξέρω τι θα κάνω στο τέλος....ειλικρινά δε ξέρω...το μόνο που έχω να πώ είναι ο Θεούλης (αν υπάρχει),να βάλει το χεράκι του και να μας λυπηθεί και να ηρεμήσουμε πιά,κι εσύ κι εγώ από τα βάσανά μας.....κάποτε..οριστικά.....αυτό τίποτε άλλο.......καλησπέρες μας..

Lenna είπε...

Σήκω φύγε.
Τρέχοντας.

ΜΑΡΙΑ είπε...

σε διαβαζω εδω και καιρο,σε διαβαζα ενω ημουν μεσα στο δικο μου ζορι και σε καταλαβαινα καλα..ολοι μου ελεγαν''φυγεεεεε''αλλα δεν μπορουσα(εκανα 5 αποπειρες και τωρα ζω την τελευταια την εκτη δηλαδη..)αλλα καταφερα και ειπα τελος.Επρεπε να ξαναβρω εμενα επιτελους γιατι με ειχε κανει ρακος...οι ανθρωποι δυστυχως μερικες φορες λειτουργουν σαν μικρα παιδακια ,οταν ειναι εξαρτημενοι απο οτιδηποτε,κοιτανε μεχρι που μπορουν να σε ''φτασουν''κι οταν τους το επιτρεπεις συνεχιζουν κι αλλο,κιαλλο μεχρι να σε τραβηξουν μαζι τους πιο χαμηλα.Επειδη ημουν κι εγω εξαρτημενη συναισθηματικα με εναν εξαρτημενο και ξερω πως νιωθεις σου λεω....φυγεεεεεεεεεεε τωρααααααα...

ΜΑΡΙΑ είπε...

Ακομα μια φιλη εκανες σημερα...δε θα σου πω χωρισε...θα σου πω μονο βοηθησε την και βοηθα και τον εαυτο σου αμεσα....ΤΩΡΑ!!!Μην αφησεις να χαθει ουτε ενα λεπτο ακομα.Μη στεκεσαι με τα χερια σταυρωμενα περιμενοντας το θαυμα.Δε θα γινει..Σου μιλαω εκ πειρας.Πηγαινετε σε γιατρους..Αν δε τα καταφερετε τοτε εσυ και μονο εσυ θα αποφασισεις τι θα κανεις.....Αλλα κανε κατι.......Μια καλη αρχη θα ηταν να τη βαλεις να διαβασει αυτο το blog....Περιμενουμε με αγωνια νεα σας...

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Φ Υ Γ Ε
Ίσως είναι το μόνο πια που μπορείς να της προσφέρεις.Την πτώση της απώλειας.


Καλά κουράγια.
Ό,τι και αν κάνεις να σου βγει σε καλό.

diastimata είπε...

@ προς όλους

Οκτώ στα οκτώ. Φύγε. Κι έμεινα. Και σε λίγο, η συνέχεια...